De halve marathon van Enschede staat binnenkort weer op het programma, dus de hardloopkilometers zijn de laatste maanden weer flink uitgebreid. Nu valt het maken van vele hardloopkilometers wel mee, als je maar regelmatig loopt. Belangrijk genoeg dus, vind ik, om ook in de voorjaarsvakantie het opgevoerde ritme niet teveel te onderbreken. Dus de schoenen mee naar de Caribean!

Op het resort aangekomen merk je al gauw dat het tempo van veel inlandse medewerkers op zijn zachts gezegd gematigd is. Zelfs in perioden van drukte in het restaurant zul je niet gauw zien dat ze een tandje harder lopen. De reden van dit aangepaste tempo wordt al gauw duidelijk als ik zelf voor het ontbijt op de vakantiebestemming een rondje op het resort ga rennen. Opwarmen is niet echt nodig met 25 graden om half zeven ‘s morgens en een luchtvochtigheid die wel 90 % of meer zal zijn. Na 5 minuten matig tempo loopt het zweet me al in de ogen en na een stief half uurtje loop je met je tong op het onderste knoopgat! Versnellen is er niet bij, het is alsof je tegen een muur aan loopt. Na drie kwartier hou ik het voor gezien en sleep me onder de douche. Daar onderweg gekomen merk ik dat het douchen weinig nut heeft gehad. Het vochtverlies gaat in hetzelfde tempo als tijdens het lopen door!
De enige effectieve methode om op te drogen blijkt te zijn het 10 minuten voor de airco gaan staan. Die tenminste frisse en droge lucht verplaatst.

De hele morgen voel ik me gesloopt, waar ik normaal toch redelijk snel herstel. Ik besluit naar de bar te sjokken en bestel nog maar eens een Cuba Libre.

(O ja, het recept voor een goede Cuba Libre zal wel bekend zijn, maar toch bij deze: cocktail glas vullen met een goede bodem rum, ijs er op en afvullen met cola en niet te vergeten een partje limoen. In de variant met cola light blijkt ‘ie ook nog SB-proof te zijn)